LightTraxx Gen II verrast met capaciteit: “We hebben zeker niet ingeleverd”

De Speelman LightTraxx Gen II mag dan een relatief lichte en compacte zesrijige bietenrooier zijn, aan capaciteit ontbreekt het volgens chauffeur Wilfred Suelmann van loonbedrijf Kuper niet. Tijdens een drukbezochte demonstratie demonstreert hij de doorontwikkelde bietenrooier op een perceel suikerbieten van Maatschap Van Boven uit Erica.

Met naar schatting 300 tot 350 bezoekers uit heel Nederland was de belangstelling voor de LightTraxx Gen II groot. Volgens machinebouwer Gerard Speelman vormen Agrifac-gebruikers een hechte club. De klanten zijn dan ook erg opgetogen dat productie en doorontwikkeling van de door hen gekende en gewaarde bietenrooiers van Nederlands fabricaat, op deze wijze wordt voortgezet en in Nederlandse handen blijft.

Ontbladeraar/scalpeurunit

We lopen de machine bij langs. De klepelasontbladeraar en scalpeurunit is naar keuze leverbaar met een afvoervijzel. Ook is er de keuze voor een rij loopbanden aan de voor- en/of achterzijde. Deze zorgen niet alleen voor een stabielere loop van de ontbladeraar, maar bieten die schuin staan maar zorgt er ook voor dat bieten die tijdens het ontbladeren en koppen scheef zijn gaan staan, niet uit de rij vallen. Tegelijkertijd drukken ze grond en gewasresten in de tussenrij, zodat de rooischaren de bieten gemakkelijker kunnen opnemen. De ontbladeraar is aan de voorzijde hydraulisch in hoogte en vlakstelling verstelbaar.

Aan de buitenzijden van het rooilichaam zijn twee extra loopwielen aangebracht. Die regelen de hydraulische diepteregeling, maar lossen vooral een praktisch probleem van de eerste generatie op. Bij de aandrijving, asverdikking en ophangarmen van de rooias is minder ruimte beschikbaar. Aan de buitenzijden, vooral aan de zijde waar al gerooid is en waar geen naastliggende bietenrij meer staat, hoopten loof- en grondresten zich bij de vorige versie op.

De extra loopwielen voorkomen nu dat dit materiaal naar buiten wordt gedrukt. In plaats daarvan worden loof-, grond en bietenresten beter de machine in meegenomen. Dat vermindert de kans op opstropingen en zorgt volgens Speelman voor een rustiger invoer aan de zijkanten.

Vier grotere zonnen, rustige reiniging

Qua rooitechniek is er weinig verandert en verschilt die rooischaartechniek niet met dat van andere rooiers. Achter de scharen nemen twee zonnen de bietenstroom op de machine in, maar dat kan desgewenst ook een rollenbedreiniger zijn. De afzonderlijke rooi-elementen zijn ver naar links en rechts te verschuiven om de bietenrij te volgen. Vooral die zijdelingse verstelmogelijkheid wordt door Suelmann geroemd. “Dat heeft niemand zo voor goed voor elkaar als op deze rooiers’. Individuele diepteregeling per rij vindt hij niet nodig. Op percelen die zo ongelijk zijn, moet je volgens hem eigenlijk geen bieten willen verbouwen.

Speelman heeft vooral meer ruimte in de machine gecreëerd, waardoor er na de twee opname zonnen, vier grotere reinigingszonnen zijn gemonteerd. Dat levert extra reinigingscapaciteit op, wat ook op kleigrond van belang is maar het geeft ook de gelegenheid om flink door te rijden als de rooiomstandigheden dat toelaten.

Kuper rijdt tijdens de demo met de Gen II ongeveer 6,5 kilometer per uur (capaciteit circa twee hectare per uur). Volgens Suelmann is die snelheid in de praktijk ideaal. Op zandgrond moeten de bieten vooral tegen elkaar reinigen en zo min mogelijk tegen de rekken, is hij van mening.

Bij Maatschap Van Boven werd ongeveer negentig ton per hectare gerooid. Opvallend waren de weinige afgebroken bietenpunten op het perceel. Speelman wijst erop dat de bieten een aantal keer beregend zijn en daardoor minder diep geworteld waren. Suelmann geeft aan dat het rooien van bieten met langere punten (die zijn dit jaar extra taai) overigens ook goed gaat met deze machine.

Bunkervijzel uit twee delen

De bunker groeide van twaalf naar achttien ton. Een belangrijke vernieuwing zit in de aansturing van de nieuwe verdeelvijzel, die Speelman pas onlangs op de machine van Kuper heeft gemonteerd.

Eerst draait de vijzel de bieten naar achteren om het achterste bunkerdeel te vullen. Zodra dat vol is, wordt het achterste vijzelgedeelte stilgezet. Alleen het voorste gedeelte draait vervolgens de andere kant op om de voorkant te vullen. Zo blijven de bieten in het achterste, al gevulde gedeelte ongemoeid en worden ze niet onnodig opnieuw verplaatst of beschadigd.

Om de machine tijdens het lossen in balans te houden, is de bunker bewust veertig centimeter naar rechts op het frame geplaatst. Daarmee wordt het gewicht van de naar links uitstekende losband gecompenseerd. Volgens Speelman voorkomt dit dat de rooier tijdens het lossen naar links overhelt of gaat deinen, met extra bodembelasting als gevolg.

Licht, behendig en toch krachtig

Ondanks de grotere bunker blijft de LightTraxx Gen II met een leeggewicht van nog geen 22 ton relatief licht. Kuper koos voor BKT Agrimax Force IF 800/70 R42 CFO-voorbanden en BKT Agrimax Proharvest 900/60 R32 CFO-achterbanden. De hoge voorbanden blijven binnen de drie meter machinebreedte.

Voor en achter is de machine voorzien van Floatcontrol-bandendrukregeling. Die kan zo worden ingesteld dat de bandenspanning afneemt naarmate de bunker voller wordt. De bandenkeuze is overigens aan de klant, dat laat Speelman altijd over aan de wensen van de koper.

Ook de achteras werd aangepakt. De oorspronkelijke L-constructie maakte plaats voor een T-ophanging, waarbij ieder achterwiel een eigen hydromotor heeft. Volgens Speelman stuurt de machine daardoor directer en wringen de achterwielen minder bij scherpe bochten. Ook het wegzakken tijdens het draaien moet daarmee worden beperkt.

Suelmann is vooral verrast door de combinatie van kracht, capaciteit en behendigheid. Kuper ruilde zijn vorige zesrijer in voor de LightTraxx Gen II en heeft daarnaast een twaalfrijige Agrifac. Dankzij de vier vergrote reinigingszonnen en het compacte formaat ervaart hij de capaciteit van de nieuwkomer als opvallend goed. “Qua capaciteit hebben we zeker niet ingeleverd.”

Voor het zandgebied waarin Kuper werkt, noemt hij de machine ideaal. Hij moet niet te zwaar zijn, maar wel kunnen opschieten. Ook de stabiliteit en de eenvoudige, robuuste bouw spreken hem aan. Het liefst ziet hij in de toekomst een twaalfrijige Speelman LightTraxx Gen II verschijnen. Zover is het nog niet, maar tot die tijd is dit een prima oplossing volgens hem.

Ook aan de monteur gedacht

Speelman benadrukt dat de machine gemakkelijk te onderhouden is. De achterklep kan volledig omhoog, wat de monteur, via een uitklapbaar trapje, toegang geeft tot het motorgedeelte. Voor werkzaamheden zoals het stellen van kleppen kan de monteur letterlijk naast de motor rechtop staan. Ook de zijkanten van de machine zijn vrij toegankelijk.

Voor de komende jaren mikt Speelman op een productie van vier à vijf machines per jaar. En de aanschafprijs? Met een glimlach laat hij weten dat de LightTraxx Gen II concurrerend geprijsd is.

Tekst en beeld: Jan Geert Vedelaar